Kategorie
Rozrywka i kultura

Valerian i miasto tysiąca planet – recenzja

Kultowy komiks, kultowy reżyser (Luc Besson), największy budżet w historii europejskiego kina.

Film zapowiadał się dobrze:

  • nakręcony na podstawie kultowego komiksu,
  • reżyser (Luc Besson) ma na koncie lubiany przeze mnie Piąty element,
  • film miał największy budżet w historii europejskiego kina (200 milionów dolarów albo nawet euro).

Jak wrażenia?

Kategorie
Rozrywka i kultura

Ted – recenzja filmu

Pomysł na film dobry. Scenariusz taki sobie.

Japoński plakat filmu Ted

Przypuszczam, że pierwsze zebranie ludzi odpowiedzialnych za produkcję filmu Ted wyglądało mniej więcej tak:
– Hej, zróbmy film o pluszowym miśku, ale dla dorosłych. Będzie pił, ćpał i podrywał dupeczki!

Kategorie
Rozrywka i kultura

Shutter Island – recenzja filmu

Film Shutter Island (Wyspa tajemnic) jest dobry, ale trochę przekombinowany.

shutter-island-plakat

Tym razem w loterii filmowej trafiłem ślepy los. Podchodząc do tego filmu wiedziałem o nim, że na IMDB oceniają go na ponad osiem i że gra tutaj przezdolny Leonardo DiCaprio.

Zapowiadało się fajnie. Styl à la stary amerykański kryminał. Pierwsza połowa całkiem, całkiem.

Kategorie
Rozrywka i kultura

To nie jest kraj dla starych ludzi – recenzja

Super film! Historia nie podąża oczywistymi ścieżkami, złe charaktery są naprawdę złe, dobre nie do końca dobre.

to-nie-jest-kraj-dla-starych-ludzi-plakat

Na ignoranta – tak właśnie lubię konsumować filmy. Przed obejrzeniem To nie jest kraj dla starych ludzi wiedziałem o nim, że na IMDB ma ocenę powyżej ósemki. Tylko tyle.

OK, zaczyna się fajnie, bo stary Tommy Lee Jones gra starego szeryfa Tommy’ego, a nie superherosa na emeryturze. Nie przeginają z efektami specjalnymi – są tam, gdzie potrzeba. A im dalej w las, tym jest jeszcze lepiej.

Kategorie
Rozrywka i kultura

Ćma barowa – recenzja filmu

Przygnębiający film o alkoholikach. Menele nie są ani romantykami ani filozofami, chociaż niektórym pewnie tak się wydaje, kiedy sobie chlapną.

Ćma barowa - plakat filmuPijaczek Henry Chinaski, wdający się od czasu do czasu w bójki, poznaje alkoholiczkę Wandę. Postanawiają razem zamieszkać. Wpada im trochę kasy, którą zaraz przepuszczają – to tyle jeśli chodzi o fabułę filmu.

Moje wrażenia po obejrzeniu tego dzieła: Mickey Rourke gra tu z irytującą manierą. Przeszkadzały mi jego gesty, a najbardziej sposób w jaki mówił. Film ogląda się z wielkim trudem. Nie wiem do kogo jest skierowany, ale nie wyobrażam sobie, żeby ktoś czerpał przyjemność z podglądania życia ludzi z marginesu, z samego dna. Ludzi, którzy nie widzą nic poza alkoholem i którzy w jedną chwilę potrafią roztrwonić każdy grosz. Gdybym chciał sobie popatrzeć na meneli, wybrałbym się pod najbliższy monopol.

Filmu nie polecam. Jeśli taka jest też proza Charlesa Bukowskiego, to nie mam ochoty czytać jego książek.

Kategorie
Rozrywka i kultura

Dzieciaki (1995) – recenzja filmu

Recenzja filmu Dzieciaki z 1995 roku w reżyserii Larry’ego Clarka.

Plakat filmu "Kids" / "Dzieciaki" (1995)Oglądanie tego filmu jest bolesne. Nie dlatego, że jest kiepski. Tylko dlatego, że przypomina nam, jakie głupoty sami wyczynialiśmy będąc w tym wieku.

Generalnie nastolatki, z małymi wyjątkami, są głupie, nieodpowiedzialne i niebezpieczne dla siebie i otoczenia. Właśnie o tym jest ten film. O tym, że tytułowe dzieciaki z braku wyobraźni i instynktu samozachowawczego, dla chwilowej przyjemności, potrafią położyć na szali całą swoją przyszłość. Dla niektórych niestety kończy się to tragicznie.

Jeśli jesteś nastolatkiem, weź się do roboty! Kiedyś mi podziękujesz. Jeśli już nim nie jesteś, to gratuluję! – przetrwałeś najniebezpieczniejszy okres swojego życia. Teraz jest już z górki.

PS W filmie znalazł się jeden polski akcent :))
Kiss me, I'm Polish - napis na koszulce

Kategorie
Rozrywka i kultura

Ed Wood – recenzja filmu

To film tylko dla najbardziej zagorzałych fanów Johny’ego Deppa i Tima Burtona.

Plakat do filmu "Ed Wood"Ed Wood to film w reżyserii Tima Burtona przedstawiający historię reżysera-transwestyty kręcącego kiepskie niskobudżetowe filmy grozy.

Tytułową rolę zagrał oczywiście nie kto inny jak Johnny Depp – ulubiony aktor Burtona.

Co myślę o tym filmie?

Mówiąc krótko: nie zachwycił mnie. Ed Wood opowiada w miarę zwykłą historię w konwencji starego filmu grozy. Myślę, że ten film powinien być nakręcony w bardziej zwyczajny sposób, a jeśli nie, to w dużo bardziej zakręconym stylu. Bo takie stanięcie w rozkroku pomiędzy tymi skrajnie różnymi konwencjami nie wyszło filmowi na dobre.

Tempo zdarzeń jest raczej niespieszne, co nie sprzyja skupieniu widza i nie przykuwa go do fotela. Ja się wynudziłem, więc Eda Wooda mogę polecić tylko najbardziej zagorzałym fanom Johnnego Deppa i Burtona. Ale oni i tak pewnie już go dawno widzieli, więc w sumie nikomu go nie polecam.

Kategorie
Rozrywka i kultura

Nie lubię filmów Woody’ego Allena

Dałem się namówić na obejrzenie „O północy w Paryżu”. No i powiem Wam, że tylko utwierdziłem się w moim przekonaniu.

Strapiony Woody Allen

Muszę przyznać, że nie przepadam za filmami Allena. Jednak jakimś cudem dałem się namówić na obejrzenie ciepło przyjętego przez publikę O północy w Paryżu (Midnight in Paris). No i powiem Wam, że tylko utwierdziłem się w moim przekonaniu.

Kategorie
Rozrywka i kultura

Zakochany bez pamięci – recenzja filmu

To jeden z moich ulubionych filmów i nie jest to – wbrew pozorom – głupie romansidło.

Heh, zapowiada się kolejne romansidło… O nie, nic z tych rzeczy!

Mam lekko spóźniony zapłon. Często oglądam filmy parę lat po premierze. Zwłaszcza, jeśli na początku za dużo się o nich mówi. Jakoś przegapiłem premierę Zakochanego bez pamięci w naszych kinach. Ale ostatnio przeglądając rankingi natknąłem się właśnie na ten film. Widać było, że przetrwał próbę czasu. Opinie o nim też były w większości pochlebne. Zatem zabrałem się do oglądania.